معادن گوهرها

مجموع آراء: ۳
در این مقاله که توسط مهندس فرهاد زندی تهیه شده است در مورد منابع مختلفی که مستعد استخراج گوهرها می باشد صحبت میشود.

معادن گوهرها


پيدا کردن معادن گوهرها همچون پيدا کردن نفت است. محل ها و يا شرايطي که ممکن است در آن جا مواد يا گوهرها تشکيل شوند، شناسايي شده و در صورتيکه مواردي يافت شود، کاوش آغاز مي گردد. بسياري از گوهرها به همين روش يافت مي شوند. به اين نوع معادن Primary deposit مي گويند.

در اين معادن، گوهرها هنوز با سنگ هاي اصلي منبع خود ارتباط دارند و معمولاً کريستال هاي آن ها با کيفيت هستند اما براي دستيابي به آنها بايد هزاران تن سنگ و صخره استخراج شود.

 

 

در برخي موارد گوهرها در همان جايي که تشکيل شده اند يافت نمي شوند و در بسياري موارد عوامل آب و هوايي و زمين شناسي آن ها را به مکان هاي جديدي منتقل مي کند. اين محل هاي جديد با عنوان معادن ثانويه يا Secondary Deposit شناخته مي شوند و در تجارت بسيار اهميت دارند.

 

 

 

کشف و استخراج از معادن ثانويه بسيار راحت تر و کم هزينه تر خواهد بود، زيرا گوهرها از سنگ هاي اصلي جدا شده اند. معادن ثانويه به بخش هاي مختلفي تقسيم شده که به محلي که يافت مي شوند و يا راه هايي که باعث ايجاد چنين معادني شده است، بستگي دارد.

زمين شناسان اين معادن را به دسته هاي رودخانه اي (Fluvial/River )، دريايي ( Marine )، ساحلي (Littoral ) و Aeolian (توسط باد) تقسيم مي کنند.

معادن گوهر هايي که توسط رودخانه ها منتقل مي شوند را Placer يا Alluvial مي نامند.

رودخانه ها مي توانند گوهر و سنگ هاي همراه آن را مايل ها حمل کنند. وقتي که نيروها کاهش مي يابند، سنگ ها متراکم شده و گوهرهايي همچون الماس، زيرکن، گارنت، ياقوت ها، کرايسوبريل، توپاز، پريدوت و تورمالين در اطراف رودخانه جمع مي شوند  

                                                                               

                                                                             

                                                                            

 

اکثر معادن گوهر ها به صورت تصادفي يافت مي شوند. هرچند اکتشافات سازمان يافته و منظم، به الماس محدود شده است و اکثر معادن سنگ هاي رنگي با متد هاي قديمي يافت و استخراج مي شوند. آسان ترين راه يافتن سنگ هاي رنگي، جستجوي آنها در بستر رودخانه ها است. اکثر ياقوت هاي قرمز و کبود در معادن Alluvial يافت مي شوند.

بر خلاف الماس،که قيمت آن توسط چند شرکت استخراج معادن بزرگ از جمله Debeers کنترل مي شود، قيمت سنگ هاي رنگي تحت تاثير شرايط بازار آزاد تعيين مي شود.

معادن سنگ رنگي، معمولا توسط صاحبان معادن کوچک و مستقل مديريت مي شود.صاحبان معادن، نمونه هاي استخراج شده را به صورت برش نخورده در بازار هايي که برشکاران حرفه اي از آن خريد مي کنند، عرضه مي نمايند.

بر خلاف معادن عظيم الماس، استخراج در معادن سنگهاي رنگي اغلب با ميل، طناب، سطل و ژنراتورهاي برق ساده در تونل هاي معدن، صورت مي گيرد.

اگر معدن به رودخانه اي با جريان قوي نزديک باشد بايد شن ها الک شوند و کريستال ها با دست جدا شوند اين روش بسيار دشوار ووقت گير است.

پس از استخراج، سنگ هاي برش نخورده به مرکز اصلي برشکاران (اغلب در چين و تايلند) فرستاده مي شود. به هر جهت در کشور هايي که داراي معادن سنگ رنگي هستند، توسعه ي سرمايه گذاري مراکز برش، مي تواند باعث افزايش ارزش سود حاصل از منابع معدني شود.

ماداگاسکار يک مثال خوب از اين کشور ها است. اين کشور جزيره اي واقع در سواحل شرق آفريقا سومين کشور فقير دنيا است. با اين حال در سال ۲۰۰۳ با تامين مالي از بانک جهاني، اقدام به حفظ ثروت معدني خود و جلوگيري از قاچاق غير قانوني کرده است. بدين منظور مراکز مشاوره و گوهر شناسي و مراکز برش طراحي شده و به همين ترتيب فرصت هاي شغلي براي مردم ماداگاسکار فراهم گشته و تجارت بين المللي آن رونق يافته است. در حال حاضر بسياري از گوهرهاي استخراج شده در همان ماداگاسکار برش و صيقل مي خورند.


نوشته شده توسط : مهندس فرهاد زندی